‌ساختار حلقه کندوکاو:

 بچه ها در کلاس درس بصورت یک حلقه گفت‌وگو در می آیند. به این صورت که به شکل دایره وار نشسته و رودر روی یکدیگر با رعایت احترام و ادب و نوبت به گفت‌وگو می پردازند و مشتاقانه صحبت های دوستانشان را می شنوند و تجزیه و تحلیل می کنند. به نظر های یکدیگر نمی خندند؛ زیرا می دانند ممکن است همین نظر گوشه ای از حقیقت مطلب باشد. شاید بتوان گفت کودکان فیلسوفان کوچک هستند؛ زیرا بخاطر ناآشنایی  با محیط پیرامونشان به علت تجربه کم زیستی، در مواجهه با پدیده های عالم دچار حیرت می شوند و بنابراین سوالاتی برایشان ایجاد می شود که نیاز به یافتن پاسخ در آنها بوجود می آید، اگر  این روحیه  حیرت و پرسش گری در کودکان سرکوب نشود و به دنبال این جست‌وجو گری پاســــخ‌هایی نیــــز به دست کودک برسد، کودک این روحیه را تا آخر عمر حفظ خواهد کرد و در واقع تا پایان عمر یک پرسشگر یا فیلسوف باقی خواهد ماند.

 در حلقه های گفت وگو چند ویژگی در کودکان تقویت می شود:

1.  خوب گوش کردن، 2.خوب بیان کردن (صحبت کردن)، 3. تقویت صبر و حوصله در فرصت دادن به دیگران برای بیان نظراتشان،4.تقویت صبر برای شنیدن نظرات مخالف، 5. یادگیری چگونگی استدلال، 6.  یادگیری تشخیص پیش فرض ها در گفت وگو های افراد، 7. یادگیری تشخیص مغالطه های افراد در گفت‌وگو و تفکر  و در کل می توان بالارفتن روحیه  تفکر سنجش گرانه را در کودکان دید. با بالارفتن روحیه  سنجشگرانه اندیشی در کودک، انتخاب های کودک نیز سنجشگرانه خواهد شد. این انتخاب ها می تواند شامل هر  چیزی و در هر سنی باشد؛  از مسائل دینی و اخلاقی گرفته تا انتخاب شغل یا همسر مناسب.هر چه روحیه  سنجشگرانه اندیشی در کودک در سنین پایین تری تقویت شود، هم اثر بیشتری خواهد داشت و هم برای حل مشکلات دیگر در زندگی هزینه  کمتری از جامعه صرف خواهد کرد.